نه نمی شود اینطوری ..

نمی شود بیانیه داد و اثبات کرد که تاثیر یک سنگ قبر شکسته  از صدتا سنگ  تمیز و شیک، قویتر است.

و اینطوری بیل و کلنگ داد دست هر کپکی که بیاید بیافتد به جان هر چه که داشته ایم .

و فراموش کنیم که ما را برای چیز دیگری آفریده اند .

در ما دمیده اند که طغیانگر و شورش آفرین باشیم .

از این جا ادامه می یابد . از شکوهی که در ترک ها می بینیم .

ترک ها روی سنگ ها نیستند .

توی نگاه های درد کشیده عرق ریزان ما ...

توی خستگی توهمات و بی چارگی های ما هستند .

اگر یاد گرفته ایم که درد بکشیم و عرق بریزیم ؛ اگر تو سری خورده ایم و شعر حاصل شده است .

 نباید باورمان بشود که با درد آفریده شده ایم .

در ما شکوه فریاد شعله می کشد .

باید بیاموزیم که چیزی می خواهد از حنجره مان جوانه بزند ..